bazen yalnız kalmak ister insan..kimse olmasın,karanlıkta yalnız..
sadece kendimle olayım..kimseler rahatsız etmesin..
çığlıklar atayım ben ama kimse duymasın sesimi..
hoş,duymuyor da zaten..senden başka hiçkimse anlayamıyor seni..
insanlar bencil..
koymuyorlar karşındakinin yerine kendilerini..
öğüt vermek hep kolay olmuştur zaten..
"düşünme"
"takma kafana"
"geçer ya"
ne kadar kolay..
böylesine söylenmiş sözler gibi,bir iki kelime..ve kelimelerin azlığı kadar umursamaz..
samimiyetinizi yadırgıyorum..çünkü bunu gerçek bulmuyorum..
insanları anlayabilmek için onlara ulaşman gerekir..kendini onun yerine koyman..
kendini onun yerine koyabilmen için de uzaklaşman gerekir bir süre de olsa kendi benliğinden..zordur..
ama anlamanın tek yolu budur..
en yakınların bile yardım edemez sana..yapılacak birşey yoktur evet..
ama ağlamazsın da adam akıllı..üzülürler seni sevenler..
ve sıf onlar üzülmesin diye içine atarsın herşeyi..
topanır yumru olurlar boğazında..nefes alamazsın..kelimelerin de içine akar gözyaşlarına tutunup..
yutkunursun..ama gitmez..
çünkü yapılacak birşey yoktur..
depresyon etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
depresyon etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
7.12.2010
5.12.2010
başlıksız yazı

Efenim merhaba,
tanıyanlar bilir dilacık az kokoş değildir.
Saatlerce ayna karşısında vakit geçirebilir.Hele bir yere gidecekse iki saat öncesinden başlayabilir hazırlanmaya
Kokoş demek görünüşüne daha fazla özen göstermek demektir.
hani bilenler bilmeyenlere anlatsın:)
ama sanırım dila da depresyonda olacak dün gece dostlarıma,
"o kadar canım sıkkın ki canım giyinmek bile istemiyor,makyaj bile yapasım gelmiyor sen düşün"derken buldum kendimi..ama hakikaten elimde olsa ekmek almaya giderken bile pembe pijamalarımla gidesim geliyor.makyaj falan hiiç canım istemiyor..kuaförümün 200m yakınından bile geçesim yok..o derece..
uyuyamıyorum birde..öyle garip hallerdeyim..ya uyuyamıyorumgüneş yatırıyor beni yatağıma,o örtüyor üzerimi..ya ya uyuyorum hep..hep uyumak istiyorum..
kahkahalarla gülerken bir anda ağlayasım geliyor hönkür hönkür..uçlarda yaşıyorum bugünlerde..anlamadım..iyi miyim neyim..
bir kadının depresyonu böyle oluyor demekki..
şunu da anladım ki..hep mutlu oldum ben bugüne dek,
şimdi mutsuzluğu öğrenme zamanı...
ben bir oje süreyim en iyisi,yaptığım bir o var..
napalım geçecek elbet..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
